ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ ΚΟΚΟΡΑΚΙ (ΛΑΪΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΖΩΑ)

Το παραμύθι αυτό ανήκει στον παραμυθιακό τύπο, ΑΤU 715.  Είναι το έξυπνο κοκοράκι που δε διστάζει να μπει σε μπελάδες προκειμένου να βοηθήσει το αφεντικό του να γίνει πλούσιο. 

 

Κόκκινη κλωστή δεμμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώσ' τεις κλότσο, μπάτσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχίσει. Αρχή του παραμυθιού καλησπέρα σας. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας έξυπνος κόκορας που ήθελε να κάνει το αφεντικό του πλούσιο. Κάθε μέρα έλεγε στο αφεντικό του ότι θα τον κάνει πλούσιο. Μια μέρα πήγε στο βασιλιά και φώναξε: «κικιρίκου κικιρίκου αγαπώ και θέλω να κάνω την κόρη του βασιλιά γυναίκα μου. Κικιρίκου κικιρίκου θέλω να κάνω την κόρη του βασιλιά,   γυναίκα μου».  Ο βασιλιάς είπε:
Ποιός είναι αυτός που θέλει να κάνει γυναίκα του, τη κόρη μου;
Ήρθε ένας φρουρός και είπε στο βασιλιά!
Είναι ένας κόκορας!
Ρίξτε τον σ’ ένα πηγάδι με νερό να πνιγεί! Απάντησε ο βασιλιάς πολύ θυμωμένος.
         Οι φρουροί έπιασαν το κόκορα και τον έβαλαν στο πηγάδι και αυτός άρχισε να λέει:  «ρούφα κώλε το νερό, ρούφα κώλε το νερό, ρούφα κώλε το νερό, ρούφα κώλε το νερό και ρούφηξε ο κόκορας όλο το νερό. Μετά ξαναπήγε στο παλάτι και άρχισε να φωνάζει κικιρίκου κικιρίκου! Αγαπώ την κόρη του βασιλιά και θα την κάνω γυναίκα μου! Κικιρίκου!
Ποιος είναι αυτός ρώτησε ο βασιλιάς;
Οι φρουροί απάντησαν, ο κόκορας.
Γρήγορα πάρτε τον και ρίξτε τον στις μέλισσες για να τον φάνε.
          Όταν τον έριξαν τον κόκορα στις μέλισσες άρχισε πάλι να λέει «ρούφα κώλε τις μέλισσες». Έτσι τις ρούφηξε και πήγε στο παλάτι του βασιλιά και είπε: «κικιρίκου, κικιρίκου αγαπώ την κόρη του βασιλιά και θα την κάνω γυναίκα μου.
         Τότε ο βασιλιάς είπε: «φρουροί φέρτε τον να τον σκοτώσω μόνος μου».  Και τότε ο κόκορας άρχισε να λέει «ξεφούντα κώλε τις μέλισσες, ξεφούντα κώλε τις μέλισσες και έφαγαν τους φρουρούς. Ο βασιλιάς είπε τότε στον κόκορα τι θέλεις να σου δώσω για να σταματήσεις να λες ότι θέλεις να κάνεις την κόρη σου γυναίκα σου.
Θέλω ένα χρυσό φλουρί.
Μα για ένα φλουρί έκανες όλη αυτήν τη φασαρία;
          Τότε ο βασιλιάς έστειλε ένα φρουρό να του φέρει ένα χρυσό φλουρί. Ο φρουρός του  έφερε  πολλά  φλουριά, αλλά κανένα δεν του άρεσε και έτσι τελικά έστειλε τον κόκορα μαζί με το φρουρό να διαλέξει μόνος του το φλουράκι.
        Μόλις μπήκε στο δωμάτιο με τα φλουριά, άρχισε να λέει:  «ρούφα κώλε τα φλουριά», αφού τα ρούφηξε όλα, έβαλε ένα στο ράμφος του και αφού ευχαρίστησε τον βασιλιά έφυγε για το αφεντικό του.
Μόλις είδε το αφεντικό του, του λέει: «είδες αφεντικό που σου είπα ότι θα σε κάνω πλούσιο; Ε αυτή η μέρα έφτασε. Έλα μέσα στο σπίτι και κλείσε καλά τις πόρτες». Αφού έγινε όπως είπε ο κόκορας, άρχισε να λέει : «ξεφούντα ( βγάλε) κώλε τα φλουριά  ξεφούντα κώλε τα φλουριά», μέχρι που γέμισε το σπίτι.
Το αφεντικό του χάρηκε πάρα πολύ και άρχισε να αγοράζει ρούχα άλογα και δούλους ώσπου έγινε πλούσιος και πήγε και ζήτησε τη κόρη του βασιλιά. Ο βασιλιάς βλέποντας ότι είναι όμορφο και πλούσιο παλληκάρι την έδωσε με χαρά και έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.